Powrót do

Wieczorek Slawistyczny '2007

dodany: 16.02.2008 | autor: Radosław Bartosik

Tegorocznemu Wieczorkowi Slawistycznemu od początku towarzyszyło wiele emocji. Wszystko za sprawą ciągłych zmian terminu i miejsca, w jakim mógłby się on odbyć. Kiedy już się wydawało, iż udało się nam ustalić odpowiedni dzień, to wtedy nagle okazało się, że w rezerwacji Antidotum na owy termin ubiegli nas germaniści. Ale w końcu, jak to powiedziała jedna ze slawistek, Niemcy przez wieki wyrządzili Słowianom tyle krzywd, że to tylko kolejny przykład. Na szczęście jak to bywa w historii, Słowianie i tak wychodzą zawsze na prostą i termin w końcu został ustalony na 4 grudnia – godz. 19.00.

Już znacznie wcześniej po Żytniej kręciły się tłumy dziwacznie poprzebieranych studentów robiących ostatnie próby przed swoimi występami. Po małym opóźnieniu kolejny Wieczorek Slawistyczny otworzyli Kasia Kurek i Bartek Krasoń, którzy prowadzili całą imprezę. Po krótkim oficjalnym wstępie i przywitaniu gości, wieczór mógł zacząć się na dobre prezentacjami scenek i skeczy przygotowanych przez poszczególne grupy.

Jako pierwsza zaprezentowała się grupa bułgarska. Połączenie sił pierwszego i czwartego roku wyszło na dobre zarówno samym bułgarystom, jak i dobrze się bawiącej publiczności. Ich wersja świetnie wszystkim znanego Czerwonego Kapturka zyskała dodatkowe plusy za pogodzenie tradycyjnej historii o babci, złym wilku i dziewczynce w źle skrojonej pelerynce ze współczesną popkulturą, reprezentowaną tu przez kultowe już dla wielu „Bravo” oraz smakołyki przygotowane świeżo przez McDonalda. Do tego jeszcze zalotny, pełen erotyzmu taniec babci przy skocznych rytmach refrenu wyśpiewanego przez bułgarystyki o jakże skomplikowanych i głębokich słowach: o bim bam buki buki bam buki oraz współczesny na wskroś, szczelnie zamaskowany leśniczy-terrorysta, wystarczyły aby dostarczyć jury i publiczności mnóstwa śmiechu i zapewnić bułgarystom jakże zasłużoną drugą nagrodę tego wieczoru.

Grupa nowogrecka odśpiewała jakąś pieśń. I wierzę głęboko, iż miała ona jakiś sens. Prawdę mówiąc do tej pory nie wiem, o co chodziło w tym występie i pomyślałem nawet, że może jestem zbyt głupi, ograniczony i czegoś nie zrozumiałem, ale twarze osób wokół podniosły mnie na duchu, mówiąc mi, że w każdym razie nie jestem jedyny. Ale w końcu chodzi o dobrą zabawę, a nie głęboki przekaz. Tudzież jakikolwiek przekaz.

Bohemiści podobnie jak inni przygotowali się bardzo sumienie dysponując przy tym bogatą i często zmieniającą się scenografią. Wszystko było ładnie podpisane, aby nikt nie musiał zastanawiać się, co jest czym. Chudzinka w bikini z transparentami prezentowała publiczności, jak zmienia się rzeczywistość na scenie. Występ ogólnie ciekawy, zasługujący na trzecie miejsce, chociażby ze względu na nakład pracy przy robieniu kostiumów i kartonów na głowy. Swoją drogą ciekawe, czy bohemiści mają jakieś kompleksy, skoro postanowili się nie ujawniać. W każdym razie najjaśniejszym punktem ich programu artystycznego było… drzewo (i nie tylko jak tam uważam).

Grupa słoweńska dla odmiany przedstawiła program telewizyjny przybliżający nam nieco ten mały, ale jakże piękny kraj. Dużym plusem ich występu był dystans, z jakim podeszli do całego przedsięwzięcia i umiejętność śmiania się z charakterystycznych cech i wad Słoweńców. Do tego jeszcze mocny atut na finał, czyli niedowidzący człowiek przybyły z okrytych mrokiem słoweńskich jaskiń, który wywołał uśmiech na twarzach publiczności.

Grupa macedońska za to utrzymała bardzo wysoki poziom swojego występu z zeszłego roku. Przedstawili niezwykle ciekawą historię samotnego i chcącego się zakochać słońca. Całość dopełniały piosenki grane i śpiewane na żywo wraz z zaangażowanym w całość lektorem, który okazał się główną atrakcją wieczoru grając… rzeźnika. Świetne efekty specjalne w postaci krwi i to wcale nie produkcji tajwańskiej wyciskanej z tubki, dały macedonistom zasłużoną wygraną. Strach tylko pomyśleć, do czego posuną się w przyszłym roku. Oby obyło się bez ofiar.

Słowacyści postawili podobnie jak wcześniej Bułgaryści na starą i dobrze znaną wszystkim bajkę. Tym razem były to jednak dla odmiany Smerfy. Trochę potańczyli, a na koniec pani Gargamel zrobiła streptease. I to w sumie by było na tyle.

Po części konkursowej odbyło się głosowanie wśród publiczności. Aby umilić wszystkim ten czas, lektorzy mieli zaśpiewać piosenkę w języku polskim. Niestety po wyjściu na środek przeczytali oni jedynie tekst z kartki. A mogło być znacznie ciekawiej.

Organizatorzy postanowili w tym roku, że głos w wyborze zwycięzcy nie będzie miała jedynie publiczność, ale także specjalne jury wzorowane na tym z Tańca z gwiazdami, w skład którego weszli: dr Dariusz Tkaczewski, dr Konrad Włodarz, mgr Małgorzata Kalita oraz dwie przedstawicielki studentów - Paulina Kocurek i Magda Wiercińska. Ciekawe tylko, kto miał tu być tym złym. Wyniki głosowania chyba nie były dla nikogo zaskoczeniem i potwierdziły tylko to, co było wiadomo od początku. Krwawe zwycięstwo Macedonistów.

Druga część imprezy odbyła się tradycyjnie w klubie Antidotum. Tam przy rytmach słowiańsko-bałkańskich szaleli slawiści, a nawet kilkoro odważnych lektorów. Dj Łukasz starał się, aby muzyka była urozmaicona i zadowoliła każdego przybyłego. Z głośników więc leciały przeboje Siddharty, Severiny, Toše Proeskiego, Heleny Vondračkovej i innych gwiazd słowiańskich scen. Zabawa trwała do białego rana, którego nadejście postanowili przyspieszyć trochę właściciele Antidotum, ale mimo to uważam, że kolejny Wieczorek Slawistyczny można zaliczyć do bardzo udanych. A co Wy na to?